Home > German Desk > Duits arbeidsrecht: salaris te laat betaald? € 40 lumpsum!
Duits arbeidsrecht: salaris te laat betaald? € 40 lumpsum!

Duits arbeidsrecht: salaris te laat betaald? € 40 lumpsum!

Het Landesarbeitsgericht (LAG) Keulen heeft in een uitspraak van 22 november 2016 besloten dat ook werkgevers die de salarisadministratie niet op orde hebben en derhalve onvolledig en/of te laat salarissen uitkeren, hun werknemers een vaste kostenvergoeding van € 40 verschuldigd zijn. Dit bedrag ontstaat per uitkeringstermijn (derhalve in de meeste gevallen iedere maand) die het salaris niet tijdig wordt betaald. Hoewel dit op het eerste gezicht een laag bedrag lijkt, kan deze beslissing bij langdurige arbeidsrelaties tot een hoge navordering van werknemers leiden.

De hele beslissing draait om lid 5 van § 288 BGB, waarin Art. 6 van de richtlijn 2011/7/EU in nationaal recht werd vertaald. De regeling hoort bij het verzuimrecht en de hieraan verbonden gevolgen. Lid 5 bepaalt dat de schuldeiser van een geldschuld in het geval van verzuim van de schuldenaar een vast schadebedrag van € 40 mag vragen. Dit bedrag wordt normaliter verrekend met andere schadevergoedingsvorderingen, bijvoorbeeld het bedrag voor vergoeding van buitengerechtelijke advocatenkosten. Waar al recht op vergoeding van deze buitengerechtelijke advocatenkosten bestond, voegde de lumpsum van € 40 niet heel veel toe.

Dit is echter anders in het Duitse arbeidsrecht. Lid 5 van § 288 BGB kan hier voor vele werkgevers een onverwacht en ongewild grote rol spelen. Dit om de volgende twee redenen:

Ten eerste kent het Duitse arbeidsrecht geen vergoedingsvordering van buitengerechtelijke advocatenkosten, zodat er ook geen verrekening ten aanzien van een sowieso reeds bestaande vordering zal plaatsvinden. Ten tweede (en veel belangrijker) kan er bij de betaling van salarissen heel snel sprake kan zijn van verzuim en dat zonder dat hiervoor een ingebrekestelling nodig is.

Namelijk, wanneer er een vaste termijn is afgesproken voor het betalen van een geldschuld komt de schuldeiser in verzuim als hij de betaling niet heeft verricht binnen de afgesproken termijn. Van het afspreken van een vaste termijn is in het arbeidsrecht bijna altijd sprake. De meeste arbeidsovereenkomsten bevatten namelijk concrete afspraken wanneer het salaris zal worden uitgekeerd. Mocht de arbeidsovereenkomst geen regeling bevatten, dan betekent dit niet dat er geen vaste termijn is afgesproken. Hier geldt de wettelijke termijn uit § 614 BGB en die bepaalt dat na afloop van de werkmaand het salaris opeisbaar is en derhalve op de eerste dag van de navolgende maand. Vanaf de tweede dag is de werkgever dus in beginsel in verzuim, behalve wanneer de eerste dag van de navolgende maand een zaterdag, zondag of wettelijke feestdag is; dan verschuift de opeisbaarheid naar de eerstvolgende werkdag. Hierbij moet opnieuw gekeken worden naar wat de werkgever precies verschuldigd is: betalingshandeling binnen de termijn of verrichte betaling – dus ontvangst door de werknemer. Is de werkgever de verrichte betaling verschuldigd en derhalve een tijdige ontvangst door de werknemer, dan draagt hij het risico voor het tijdige overmaken van het bedrag zodat het op tijd is bijgeschreven. Ook hier geldt dan: wordt het salaris slechts één dag na opeisbaarheid bijgeschreven, dan is de werkgever in verzuim en kan de werknemer de lumpsum eisen.

Hoewel het bedrag van € 40 niet hoog lijkt, kan dit in praktijk wel van enige invloed zijn. Als een werknemer namelijk uit dienst treedt, bijvoorbeeld door opzegging van de werkgever, en een advocaat raadpleegt over de opzegging, dan zal deze in toekomst wellicht ook bij zijn cliënt informeren naar deze vordering. Als dan vervolgens blijkt dat een werkgever zijn salarisadministratie niet goed op de termijnen in de arbeidsovereenkomst en/of de wet heeft afgestemd, en derhalve stelselmatig te laat heeft uitbetaald, kunnen hier de nodige vorderingen samenkomen. In het geval de wettelijke verjaringsregeling geldt, kunnen er niet onwezenlijke bedragen ontstaan, die na beëindiging van een arbeidsovereenkomst en naast een eventuele ontslagvergoeding betaald moeten worden.

Voor werkgevers geldt derhalve: betalingsmomenten voor salarissen, vergoedingen en bonussen uit de arbeidsovereenkomsten en de wet goed managen en voor een tijdige betaling zorg dragen.

  • LinkedIn
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Plus
  • del.icio.us
  • email
  • PDF
  • Print
Naar boven scrollen